İzzettin KÖMÜRCÜ'nün kaleminden

Bir Kahvehane, Bir İsim,

Koca Bir Taraklı Hikâyesi:

Doğru Yol Kahvesi…

 

 

Bazı yerlerin tabelası vardır, bazı yerlerin ise hikâyesi…

Taraklı'da Ankara Caddesi üzerinde yıllardır hizmet veren bir kahvehane var. Bugün işletmecisi, müşterileri, hatta belki içerideki sandalyelerin bile sahipleri değişmiş olabilir ama bir şey hiç değişmedi:

Adı…

Herkes onu hâlâ “Doğru Yol Kahvesi” diye biliyor.

Yıllar önce kahvehanenin üst katında DYP Taraklı İlçe Teşkilatı'nın ilçe binası bulunuyormuş. O yıllarda kahvehane de halk arasında “Doğru Yol Kahvesi” diye anılmaya başlamış. Aradan yıllar geçti. Türkiye'nin siyasi hayatında çok şey değişti. İktidarlar değişti, siyasi partiler geldi geçti, bazıları tarihin sayfalarında kaldı.

Ama Taraklı'da “Doğru Yol” ismi kalmaya devam etti.

Bugün bir Taraklılıya,

“Doğru Yol Kahvesi nerede?”

diye sorsanız, tarif etmeye bile gerek duymaz.

Hatta bazen adres tarif etmek için kahvehanenin resmi adı bile kullanılmaz.

“Ben Doğru Yol kahvesindeyim, sen de oraya gel.”

İşte mesele tam da burada…

Bir siyasi partinin isminden doğan kahvehane adı, zaman içerisinde siyasetten tamamen bağımsız bir buluşma adresine, bir Taraklı markasına, hatta ilçenin sosyal hafızasının bir parçasına dönüşmüş.

İşletmecisi değişmiş ama adı değişmemiş.

Çünkü bazı isimler tabelada değil, insanların dilinde yaşar

Sabahın İlk Çayı, Sobanın İlk Ateşi …

 

Doğru Yol Kahvesi'nin sabahı da kendine özgü.

Daha birçok insan güne başlamadan, komşu esnaflardan (Odabaşı) Cemal Kızılırmak ve Naim Nalbant, kahvehanenin kapısını açıyor.

Kış aylarında soba yakılıyor.

Çay demleniyor.

Kahvehanenin içi yavaş yavaş ısınıyor.

Sonra müdavimler birer birer gelmeye başlıyor.

Kimisi gazetesini alıyor, kimisi çayını söylüyor, kimisi daha sabahın erken saatinde sohbete başlıyor.

Ve dikkat çekici bir ayrıntı var:

Bazı sandalyelerin adeta sahibi var.

Öyle ki, yıllardır aynı sandalyeye oturanlar bulunuyor.

Hatta bu alışkanlık öylesine kökleşmiş ki bazı sandalyelerin hikâyesi babadan oğula geçmiş.

Müşteriler de öyle…

Babadan oğula, dededen toruna devam eden bir kahvehane kültüründen söz ediyoruz.

Bugünün dedesi yıllar önce o kahvede oturmuş, bugün torunu aynı masada çayını içiyor.

Böyle olunca insan ister istemez düşünüyor:

Bir kahvehane sadece dört duvardan mı ibarettir?

Yoksa yıllar boyunca içinde biriken sohbetler, dostluklar, hatıralar ve insanlar mıdır onu kahvehane yapan?

Doğru Yol Kahvesi'nin hikâyesi bize ikinci cevabı veriyor.

 

Sekiz Masa, İki Ayrı Dünya…

 

Kahvehanenin içerisinde toplam sekiz masa bulunuyor.

Alt bölümde daha çok günlük sohbetler hâkim.

Müşteriler birbirleriyle konuşuyor, gazetelerini okuyor, çaylarını yudumluyor.

Günün meseleleri burada masadan masaya dolaşıyor.

Üç basamaklı merdivenden yukarı, ikinci bölüme çıktığınızda ise sohbetin rengi biraz değişiyor.

Burada iş biraz daha ciddi…

Özellikle tarım ve hayvancılıkla uğraşan vatandaşların buluşma noktası adeta burası.

Kimi zaman bir hayvan alışverişi, kimi zaman tarımsal bir ürünün alım satımı, kimi zaman başka bir ticari mesele…

Taraklı'nın tarım ve hayvancılık ekonomisine dair birçok alışverişin, konuşmanın ve pazarlığın yolu bu masalardan geçiyor.

Yani Doğru Yol Kahvesi'nin bir köşesinde gazete okunup günlük meseleler konuşulurken, diğer köşesinde Taraklı'nın ticareti dönüyor.

Bir başka ifadeyle…

Kahvehane hem sosyal hayatın hem de ticaretin buluşma noktası.

Siyasetin Adı Var, Siyasetin Kendisi Yok…

 

Belki de Doğru Yol Kahvesi'ni farklı kılan en güzel özelliklerden biri de bu.

Kahvehanenin adı geçmişten gelen siyasi bir çağrışım taşıyor.

Ama içeride siyaset yüzünden kimse kimseye kapı kapatmıyor.

Farklı siyasi görüşlerden insanlar aynı masada oturuyor.

Aynı çayı içiyor.

Aynı gazeteyi okuyor.

Aynı konuya farklı pencerelerden bakıyor.

Sabah sohbetleri bazen hararetleniyor.

Sesler biraz yükseliyor.

Fikirler birbirine çarpıyor.

Ama işin güzel tarafı şu:

Kırıcı söz söylenmiyor.

Çünkü burada insanlar birbirlerinin siyasi görüşünden önce birbirlerini tanıyor.

Komşuluk var.

Dostluk var.

Hemşehrilik var.

Yılların oluşturduğu bir güven var.

Belki de Taraklı'nın kültürünü anlatan en güzel örneklerden biri tam da bu.

 

İkindi Namazından Sonra Kahvenin Sesi Değişiyor…

 

Günün her saatinin ayrı bir havası var Doğru Yol Kahvesi'nde.

Sabah saatlerinde müdavimler daha belirgin.

Öğleye doğru hareketlilik farklılaşıyor.

Ama özellikle ikindi namazından sonra kahvehanenin önü ve çevresi daha da hareketleniyor.

Sandalyeler doluyor.

Sohbetler koyulaşıyor.

Taraklı'nın insanı işinden gücünden çıktıktan sonra burada buluşuyor.

Kimi birkaç dakika oturuyor, kimi uzun uzun sohbet ediyor.

Zaten kahvehane kültürünün güzelliği de burada değil mi?

Bir çay söylersiniz…

Sonra sohbet başlar.

“Sadece beş dakika oturacağım” dersiniz, bir bakmışsınız akşam olmuş.

Misafir Gelirse Masa Hazır…

 

Taraklı'ya yolu düşen bir misafirin Doğru Yol Kahvesi'ne uğraması da ayrı bir hikâye.

Buraya gelen yabancı değildir.

Kahvehanenin müşterileri, misafiri kendi misafirleri gibi karşılıyor.

Çay ikram ediliyor.

Sohbete dahil ediliyor.

Taraklı'nın o meşhur misafirperverliği kendiliğinden ortaya çıkıyor.

Belki de bu yüzden Doğru Yol Kahvesi, sadece kahvehaneyi kullananların değil, Taraklı'nın gönül genişliğinin de bir aynası.

Çünkü insanın gönlü genişse, masası da geniş oluyor.

Bir sandalye daha çekiliyor.

Bir bardak daha çay dolduruluyor.

Ve hiç tanımadığınız biri, birkaç dakika içerisinde sohbetin bir parçası oluveriyor.

 

 

Şaban ve Fahrettin'in Sessiz Kahvehane Yönetimi…

 

Kahvehanenin işletmecileri Şaban ve Fahrettin Yıldırım.

Onların işletmecilik anlayışı da kahvehanenin ruhuna uygun.

Sessiz, sakin, mütevazı…

Öyle çok öne çıkmayı seven bir işletmecilik anlayışı yok.

Ama düzen yıllardır belli.

Müşteriler hangi saatte kimin ocakta olduğunu biliyor.

Hangi gün, hangi saat, hangi işletmecinin nöbetçi olduğunu herkes biliyor.

Yıllardır değişmeyen bir düzen içerisinde kahvehane kendi ritmiyle yaşamaya devam ediyor.

Belki de müşterilerin kendilerini burada bu kadar rahat hissetmesinin sebeplerinden biri de bu.

Çünkü insan alıştığı düzeni sever.

Tanıdığı yüzü sever.

Aynı sandalyeyi, aynı masayı, aynı çayın sesini sever.

 

**  **

 

Bir İsimden Fazlası

 

Bugün DYP'nin eski günleri geride kaldı.

Türkiye'nin siyasi tarihi değişti.

Partiler değişti.

Siyasi isimler değişti.

Ama Taraklı'da “Doğru Yol” adı yaşamaya devam ediyor.

Hem de siyasetten uzak, bambaşka bir anlamla…

Artık “Doğru Yol” denildiğinde insanların aklına bir siyasi parti gelmiyor.

Bir kahvehane geliyor.

Bir adres geliyor.

Bir masa geliyor.

Bir sandalye geliyor.

Bir çay bardağının sesi geliyor.

Gazeteler geliyor.

Kışın sobası geliyor.

İkindi sonrası koyulaşan sohbetler geliyor.

Babadan oğula geçen sandalyeler, dededen toruna geçen kahve alışkanlığı geliyor.

Ve belki en önemlisi…

Taraklı geliyor.

Bazen bir yerin adı, yıllar geçtikçe anlamını değiştirir ama hafızadaki yerini kaybetmez.

Doğru Yol Kahvesi de işte böyle bir yer.

Siyaset değişmiş, zaman değişmiş, insanlar değişmiş…

Ama kahvenin adı değişmemiş.

Çünkü bazı isimleri tabela değil, halk yaşatır.

Doğru Yol Kahvesi de bugün hâlâ Taraklılıların dilinde aynı cümleyle yaşamaya devam ediyor:

“Doğru Yol kahvesindeyim, hadi sen de gel…”

Ve insanın içinden gerçekten de oraya gitmek geliyor.

Bir sandalye çekip oturmak…

Bir çay söylemek…

Ve Taraklı'nın yıllardır değişmeyen o güzel sohbetine ortak olmak…

 

Bu hafta da böyle olsun

Haftaya görüşmek dileğiyle hoşçakalın…